“Καλώς ήρθατε στο blog Physical Relief Panagiotopoulos (prpanagiotopoulos.blogspot.com). Το blog παρουσιάζει κυρίως φυσικοθεραπευτικά θέματα, καθώς και επαγγελματικούς σταθμούς κατά την ενασχόλησή μου με το χώρο. Ο δρόμος για την αποκατάσταση των παθήσεων και την αντιμετώπιση του πόνου, δεν είναι πάντα αυτοκινητόδρομος με μεγάλες ευθείες, αλλά συχνά είναι ένας δύσβατος χωματόδρομος με πολλές στροφές. Καλείται λοιπόν ο φυσικοθεραπευτής, σε συνεργασία με τον ιατρό, και εφοδιασμένος με γνώσεις, εξοπλισμό, υπομονή, να διανύσει τον εκάστοτε δρόμο με επιτυχία. Αργά ή γρήγορα όμως, το χαμόγελο του ασθενή τον ανταμείβει...” Ιωάννης Παναγιωτόπουλος

Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

Πέφτοντας με το σωστό τρόπο…

Όπως οι περισσότεροι γνωρίζουμε, από τα πρώτα κιόλας μαθήματα πολεμικών τεχνών, ποδηλασίας, πατινάζ, ή σκι, οι άνθρωποι εκπαιδεύονται, στο πώς να πέφτουν με ασφάλεια, ώστε να μην τραυματιστούν σοβαρά. Οι εκπαιδευτές λένε χαρακτηριστικά, ότι το μόνο σίγουρο είναι ότι θα πέσεις. Άρα θα πρέπει να μάθεις να πέφτεις σωστά. Εξάλλου, δεν υπάρχει άνθρωπος, που να μην έχει πέσει στο έδαφος έστω μία φορά στη ζωή του.

Πολλοί ερευνητές ανά τον κόσμο, μελετούν τις πτώσεις στην τρίτη ηλικία, και δικαιολογημένα μάλιστα, αφού είναι η πιο επιρρεπής κοινωνική ομάδα στο εν λόγω πρόβλημα. Ωστόσο, αρκετοί συνάνθρωποί μας, σε όλες τις ηλικίες, καταλήγουν καθημερινά στο νοσοκομείο, επειδή τραυματίστηκαν από πτώση. Eπομένως, ίσως θα έπρεπε να δίναμε περισσότερη βαρύτητα, στην εκπαίδευση των ανθρώπων την ώρα ακριβώς της πτώσης. Να λοιπόν μια καλή ευκαιρία, να αναφέρουμε μερικές χρήσιμες συμβουλές, κατά τη διάρκεια της πτώσης.

Πρωταρχικό μέλημα είναι, να προστατέψετε το κεφάλι σας, μαζί με το θώρακα, και να πέσετε ήπια με την πλαϊνή πλευρά του σώματός σας. Άρα άμεσα, πρέπει να λυγίσετε τους αγκώνες και να τοποθετήσετε τα χέρια στο κεφάλι, με τους βραχίονες κολλημένους στο θώρακα. Ο λόγος που δεν εκτείνουμε τα άνω άκρα, είναι αφενός για να προστατέψουμε τις περιοχές που προαναφέραμε, και αφετέρου για να μην επικεντρωθεί η δύναμη πρόσκρουσης στα ίδια τα άνω άκρα, και να τα προστατέψουμε από πιθανό κάταγμα.

Ένα άλλο σημαντικό κομμάτι που πρέπει να προσέξουμε, με βάση το νόμο δράσης – αντίδρασης, είναι να μην βάλουμε κόντρα την ώρα που πέφτουμε στο έδαφος, άλλα να αποδεχτούμε το γεγονός ότι πέφτουμε, και να αφήσουμε το σώμα χαλαρό να ακολουθήσει ή να ρολάρει ομαλά προς την τροχιά της πτώσης. Με αυτό τον τρόπο, θα κατανεμηθεί η ενέργεια σε όλες τις περιοχές του σώματος, και θα αποφύγουμε ένα πιθανό τραυματισμό.

Επιπλέον, προσέξτε να μην χτυπήσετε οστικές προεξοχές, αλλά επιλέξτε να πέσετε πάνω σε μαλακά μόρια, όπου δηλαδή υπάρχει αρκετός μυϊκός ιστός, ώστε να λειτουργήσει ως μαξιλαράκι απορρόφησης της κρούσης.

Διαπιστώνουμε εντέλει, ότι ο σωστός τρόπος πτώσης, απαιτεί μια ακαριαία σειρά αντιδράσεων, από τον άνθρωπο που εκείνη τη στιγμή πέφτει. Πολλές βέβαια από αυτές τις κινήσεις είναι ενστικτώδεις, χωρίς να μας τις έχει δείξει κάποιος. Αν όμως είμαστε προετοιμασμένοι κατάλληλα για την πτώση, είναι σίγουρο ότι θα είναι όσο το δυνατό λιγότερο τραυματική εμπειρία για εμάς.

Πηγή: Kate Murphy, THE NEW YORK TIMES, 2017
Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017

Ανακοίνωση συνεργασίας

Σας ανακοινώνουμε τη συνεργασία του φυσικοθεραπευτή Παναγιωτόπουλου Ιωάννη, με την επιστημονική ομάδα της edu seminar's. Στόχος μας είναι, η παροχή επιμορφωτικών σεμιναρίων, από καταξιωμένους επιστήμονες. Επισκεφθείτε το site, www.eduseminars.gr, και βρείτε το σεμινάριο που σας ενδιαφέρει. Σε όλα τα σεμινάρια, υπάρχει δυνατότητα διαδικτυακής παρακολούθησης
Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

Tα οφέλη του Tai – Chi για τους ηλικιωμένους

To tai – chi, που σημαίνει υπέρτατη μοναδική γροθιά, έχει προέλευση την Κίνα όπου είναι ιδιαίτερα δημοφιλές, αλλά σταδιακά διαδόθηκε σε όλο τον κόσμο. Σχεδιάστηκε αρχικά ως πολεμική τέχνη, το 13ο αιώνα. Από το 19ο αιώνα, εξελίσσεται σε μια πιο ήπια μορφή άσκησης, που αρκετές έρευνες μελέτησαν τα ευεργετικά αποτελέσματά του για την υγεία, καθώς και την πρόληψη των πτώσεων ειδικά στους ηλικιωμένους.

Πρόκειται για μια ήπια ενεργειακή άσκηση, βασισμένη στην Κινέζικη ιατρική, που εστιάζει στην κυκλοφορία του τσι (ζωτική ενέργεια), και την ισορροπία των 2 πόλων, γιν και γιανγκ (κακού και καλού). Το πρόγραμμα περιλαμβάνει αλληλουχία αργών κινήσεων, συντονισμένων με την αναπνοή, και την χαλάρωση. Υπάρχουν αρκετές παραλλαγές του tai – chi, με διαφορετικές κινήσεις και ρυθμό.

Είναι προφανές ότι το tai – chi, όπως και κάθε μορφή άσκησης, έχει να προσφέρει κάποια γενικά οφέλη για τον άνθρωπο. Αναλυτικότερα, πετυχαίνουμε ενδυνάμωση μυών, ευκαμψία αρθρώσεων, ελαστικότητα μυών, θωράκιση σκελετού, βελτίωση ιδιοδεκτικότητας, βελτίωση καρδιαναπνευστικού, καθώς και ψυχικά οφέλη όπως μείωση του στρες.

Οι περισσότερες έρευνες αναφέρουν, πως ένα 12μηνο πρόγραμμα tai – chi, μπορεί να αυξήσει την ισορροπία των ηλικιωμένων. Μάλιστα ένα εντατικό πρόγραμμα (1ώρα/ημέρα) 4 εβδομάδων, φαίνεται ότι αρκεί για να αυξήσει σημαντικά τη στατική και δυναμική ισορροπία (Wong AM, Lan C.,2008). Σε ηλικιωμένους με ν. Parkinson, το tai-chi βελτίωσε την ποιότητα της βάδισης, αύξησε το μήκος των βημάτων, και μείωσε το πάγωμα της κίνησης. Επίσης οι ασθενείς εκτέλεσαν καλύτερα τα λειτουργικά tests (Li et al, 2012).

Οι ασκήσεις tai - chi φαίνεται να είναι καλή εναλλακτική παρέμβαση από τις κλασικές ασκήσεις, ως μέρος της διεπιστημονικής παρέμβασης για την πρόληψη επαναλαμβανόμενων πτώσεων (Tousignant M., Corriveau H.,et al, 2013). Συνεπώς το tai – chi, συνιστάται για όλες τις ηλικιακές ομάδες, αλλά ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους, πάντα όμως με τη σύμφωνη γνώμη των γιατρών, που θα αξιολογήσουν τις ιατρικές εξετάσεις. Υπάρχουν πολλές ιδιωτικές σχολές, ακόμα και στη χώρα μας, που διδάσκουν tai – chi, και μπορούν να απευθυνθούν οι ενδιαφερόμενοι.
Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

Η διαλειμματική άσκηση είναι για όλους

Με τον όρο διαλειμματική άσκηση, αναφερόμαστε σε εκείνο το πρόγραμμα σωματικών ασκήσεων, κατά τη διάρκεια του οποίου υπάρχουν έντονες διακυμάνσεις της έντασης. Η ένταση εναλλάσσεται από υψηλά επίπεδα σε χαμηλότερα, ή σε πλήρη ανάπαυση. Είναι μια μορφή προπόνησης, που μπορεί να εφαρμόστηκε αρχικά σε επαγγελματίες αθλητές, αλλά γρήγορα εξαπλώθηκε η εφαρμογή της, σε απλούς πολίτες μαζικού αθλητισμού.

Για παράδειγμα σε διαλειμματική άσκηση, ένας αθλητής μπορεί να κάνει εναλλαγές, σπρίντ 20 δευτερολέπτων, και για διάλειμμα τζόκινγκ 2 λεπτών. Eίναι μια μορφή προπόνησης, που επιδέχεται πολλών τροποποιήσεων στην ένταση, στη διάρκεια της έντονης άσκησης ή του διαλείμματος, στη διάρκεια του συνολικού προγράμματος, καθώς και στο είδος των ασκήσεων (εναλλαγές αερόβιας με ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης).

Ίσως για αυτό, ένα από τα πλεονεκτήματά της είναι, ότι οι αθλούμενοι δεν πλήττουν τόσο εύκολα, συγκριτικά με άλλες μορφές προπόνησης. Τα χρονικά διαστήματα των διαλειμμάτων, δίνουν τη δυνατότητα και σε ανθρώπους τρίτης ηλικίας ή με χαμηλή φυσική κατάσταση, να τα καταφέρουν με επιτυχία στα χρονικά διαστήματα έντονης άσκησης, κάτι που εκτός των άλλων, είναι πολύ σημαντικό στην αυτοπεποίθησή τους. Επίσης, αφενός βελτιώνεται γρήγορα η αντοχή, αφετέρου βελτιώνεται ο μεταβολισμός, διότι με τη διαλειμματική άσκηση, γίνεται έστω και για λίγο, αυξημένη καύση θερμίδων. Ένα άλλο πλεονέκτημα, της ποικιλίας που προσφέρει ένα πρόγραμμα διαλειμματικής άσκησης, είναι ότι δίνει τη δυνατότητα στις διάφορες αρθρώσεις του σώματος, να μην καταπονούνται με συνεχόμενο ρυθμό, για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Αξίζει να τονίσουμε ότι, εφόσον υπάρχουν τα διαστήματα μεγαλύτερης έντασης, η συνολική διάρκεια του προγράμματος μπορεί να είναι μικρότερη, χωρίς ωστόσο να περιορίζεται η αποτελεσματικότητά του, συγκριτικά με ένα κλασικό πρόγραμμα σωματικής άσκησης. Για τον κατάλληλο σχεδιασμό ενός προγράμματος διαλειμματικής άσκησης, απαιτείται η συνεργασία ιατρού, φυσικοθεραπευτή, και γυμναστή, με τον εκάστοτε αθλούμενο.

Διαβάστε περισσότερα...